Istnieje legenda, mówiąca o tym, że w 1631 roku generał Tilly, który zajął miejscowość podczas wojny 30-letniej, chciał je doszczętnie spalić. Aby oszczędzić miasto, mieszkańcy zaoferowali mu baniak najlepszego wina. Generał przyjął prezent, ale powiedział, że nie spali miasta tylko, jeśli jakiś śmiałek wypije całe jednym haustem. Na ochotnika zgłosił się burmistrz, który opróżnił naczynie mieszczące 3 litry trunku. Tym samym ocalił miasto przed zniszczeniem. Do dziś mieszkańcy co roku pod koniec września świętują “Święto Ratowania Miasta” (niem. Meistertrunk – mistrzowskie pijaństwo).

Co warto zobaczyć w Rothenburg?

Mury obronne

Miasto otoczone jest przez XIV-wieczne wspaniale zachowane mury obronne. Warto podziwiać je zarówno z dołu, jak i góry – galeria liczy aż 2.5 km. Rozpościera się z nich piękny widok na miasto i przyległy krajobraz.

Koniecznymi punktami są także bramy miejskie Klingentor, Rödertor, czy Spitaltor.

Rynek i Ratusz

Niesamowite wrażenie robi rynek, w którym podziwiać możemy charakterystyczną dla regionu szachulcową zabudowę. Z renesansowego ratusza można podziwiać widok na całe miasto.

Sklep Kathe Wohlfahrt

Niewątpliwie nietypową atrakcją jest sklep z dekoracjami bożonarodzeniowymi Kathe Wohlfahrt. Sklep czynny jest cały rok. Znajdziecie tu m.in. dekoracje, bombki, figurki, choinki, świeczki czy girlandy.

Kościół św. Jakuba w Rothenburg

Budowa tego kościoła trwała 173 lata i zakończyła się w 1484 roku. Uwagę przykuwa drewniany ołtarz przedstawiający sceny z życia Jezusa oraz XIII-wieczny relikwiarz z górskiego kryształu.

Schneeball (dla smakoszy)

Warto wstąpić do cukierni i spróbować lokalnego przysmaku – Śnieżnych Kuli. Są w smaku zbliżone do faworków, splecione w kule w różnych posypkach i polewach.

Artykuł Rothenburg ob der Tauber pochodzi z serwisu Centrum 24 Opieka.

Nalot brytyjski w 1943 roku spowodował ogromne zniszczenia miasta, jednak zachowało się tu także kilka starszych obiektów wartych uwagi. 

Co warto zobaczyć w Essen?

Kopalnia węgla kamiennego z 1847 roku (Zeche Zollverein)

Monumentalne budynki starej fabryki, która swą działalność zakończyła w 1986 roku można podziwiać pod adresem Gelsenkirchener Str. 181. Obiekt wpisany na listę UNESCO warto podziwiać nocą, kiedy uruchomione są liczne reflektory, podkreślające jego uroki. Aktualnie w budynku znajduje się Ruhr Museum – muzeum historii naturalnej i kultury.

Ciekawym punktem jest także Muzeum Red Dot Design – muzeum designu i projektów industrialnych.

Zimą warto skorzystać z lodowiska zlokalizowanego w kompleksie Zollverein.

Muzeum Folkwang w Essen (Museum Folkwang)

Muzeum Folkwang to galeria sztuki i miejsce niesamowitych dzieł z XIX i XX wieku, a także XIII-wiecznych rzeźb. Po dojściu do władzy Hitlera wiele dzieł w muzeum skonfiskowano, gdyż zostały sklasyfikowane jako “sztuka zdegenerowana”. Konfiskacja przebiegła łatwo z uwagi na fakt, iż dyrektorem muzeum był wtedy aktywny członek NSDAP – Klaus Graf Baudissin. Wśród zbiorów muzeum znajdziemy m.in.: impresjonistyczne obrazy Edouarda Maneta,Pierre-Auguste Renoira,Paul Gauguina czy Vincent van Gogha.

Katedra rzymsko-katolicka w Essen (Essen Minster)

Essen Minster to stara rzymsko-katolicka katedra wzniesiona w IX wieku.  Monumentalna część zachodnia kościoła i krypta pochodzą z dynastii Ottonów. W jej wnętrzu podziwiać możemy m.in. kandelabr z brązu i złotą Madonnę z 1000 r. p.n.e., a także spektakularny piaskowcowy Entombment of Christ z około 1500 roku.

Koniecznie należy zajrzeć także do skarbca katedry, gdzie zgromadzono liczne przedmioty liturgiczne, m.in. fibule (ozdobne zapinki do szat) datowane na 1300 rok.

Park i ogród botaniczny Grugapark (Grugapark)

W słoneczne dni warto wypocząć na trawie w Grugapark. Wśród atrakcji parku są nie tylko fonatanny i wieża widokowa, ale i kolej wąskotorowa. Ogród Botaniczny znajdujący się w parku oferuje kolekcję roślin z całego świata.

Stara Synagoga w Essen (Alte Synagoge)

Stara Synagoga to jedno z najbardziej imponujących miejsc kultu żydowskiego w rejonie, które przetrwały II wojnę światową. Odbywa się tu nie tylko modlitwa, ale i koncerty, przedstawienia teatralne czy lektury. To centrum kulturalne i miejsce pamięci ośrodka esseńskiej Gminy Żydowskiej liczącej w 1933 roku ponad 5000 członków. W noc kryształową w 1938 roku jej wnętrze zostało doszczętnie zniszczone. 

Artykuł Essen – co warto zobaczyć? pochodzi z serwisu Centrum 24 Opieka.

W XIX wieku Chociebuż rozpoczął gruntowną industrializację. Wybudowano fabryki tekstylne, a miasto stało się jednym z kluczowych dostawców energii dzięki wydobyciu węgla brunatnego.

Podczas II wojny światowej z uwagi na produkowanie wyposażenia wojskowego, miasto stało się celem ataków lotniczych, przez co uległo sporemu zniszczeniu.

Co warto zobaczyć?

Wieża Grodkowska w Cottbus (Spremberger Turm) 

Wieża ta jest uznawana za wizytówkę miasta. Pochodzi z XIII wieku. Posiada platformę widokową na wysokości 28 m umożliwiającą podziwianie panoramy całego miasta. 

Wieża Mennicza w Cottbus (Münzturm)

Jest to gotycka wieża z wiatrowskazem i herbem miasta, pełniąca niegdyś funkcję mennicy.

Kościół Świętego Mikołaja (St. Nikolai-Kirche) 

Gotycki kościół z barokowym ołtarzem z XV wieku, gdzie zlokalizowany jest najstarszy nagrobek na Łużycach (pochodzący z 1230 roku).

Park Branicki (Branitzer Park)

Park Branicki jest dziełem księcia Hermanna von Pückler-Muskau’a. Wokół swojej rezydencji z 1772 roku (w której aktualnie mieści się muzeum) zaprojektował on kompleks parkowy w stylu angielskim. Wymodelowany pagórkowaty teren ze zbiornikami wodnymi robi niesamowite wrażenie. Ciekawostką jest, że założyciel parku, wedle własnego życzenia, został pochowany w piramidzie na środku jeziorka.

Artykuł Cottbus – co warto zwiedzić? pochodzi z serwisu Centrum 24 Opieka.

Berlin to największe miasto w Niemczech, a także w Europie pod względem liczby ludności. Usytuowany jest w odległości 90 km od granicy z Polską. Zajmuje powierzchnię ok. 892 km2. Pierwsze wzmianki na jego temat pochodzą z 1237 roku. Niewiele osób wie, że nazwa Berlin wywodzi się z języka prasłowiańskiego i oznacza miasto na bagnach.

Berlin zabytki:

• Brama Brandenburska (Brandenburger Tor)

Neoklasyczna brama została wzniesiona w latach 1788-1791 według projektu Carla Gottharda Langhansa na wzór greckiej bramy Propyleje. Materiałem użytym do jej budowli był piaskowiec pozyskany z okolic Lwówka Śląskiego. Budowla zwieńczona jest rzeźbą 4-konnej kwadrygi, prowadzonej przez rzymską boginię zwycięstwa – Wiktorię. Obecnie brama stanowi symbol zjednoczenia Niemiec.

• Mur Berliński (Berliner Mauer)

Mur symbolizujący Zimną Wojnę o długości 156 km. Wzniesiony został nocą w konspiracji w 1961 roku w celu separacji Berlina Wschodniego od Berlina Zachodniego. Nikt nie spodziewał się takiego posunięcia, gdyż sekretarz Walter Ulbricht w podczas jednego z wywiadów udzielił informacji, iż “nikt nie ma zamiaru budować muru“ . Z czasem umocnienia były ulepszane i wzmacniane. 

Jego konstrukcja nie przypomina obwałowań średniowiecznych miast. Są to dwa oddalone od siebie mury z pustą ziemią pomiędzy nimi, umożliwiającą przejazd czołgów. Co ciekawe, mur nie miał być “nie do pokonania”. Kluczowa była w nim pusta przestrzeń umożliwiająca łatwy odstrzał śmiałków, którzy nielegalnie chcieli przekroczyć granicę. Szacuje się, że przy próbach ucieczki z Berlina Wschodniego zginęło co najmniej 130 osób. 

Mur najlepiej obejrzeć w rejonie Bernauer Straße.

• Kolumna zwycięstwa (Siegessäule)

Kolumna zwieńczona figurą bogini Nike, zaprojektowaną przez Friedricha Drakego.

Sama kolumna została zaprojektowana przez Heinricha Stracka po 1864 roku w celu upamiętnienia zwycięstwa Prus nad Danią w wojnie duńskiej. Początkowo kolumna umiejscowiona była na placu Królewskim, jednak w 1939 z polecenia Adolfa Hitlera została przeniesiona do parku Großer Tiergarten.

• Ewangelicki Kościół Pamięci cesarza Wilhelma I (Kaiser-Wilhelm-Gedächtniskirche)

Świątynia została wzniesiona przez Cesarza Wilhelma II ku czci jego dziadka Wilhelma I. Znajduje się przy Breitscheidplatz. Została zaprojektowana przez  Franza Schwechtena – neoromańskiego projektanta, członka pruskiej Akademii Sztuk Pięknych. 

W listopadzie 1943 roku kościół uległ zbombardowaniu. Jednym z pomysłów na uszkodzony obiekt było wyburzenie świątyni i zastąpienie jej nową. W rezultacie Kościół jednak zrekonstruowano wg projektu  Egona Eiermanna i pozostawiono jako symbol antywojenny.

• Gmach parlamentu Rzeszy w Berlinie (Reichstag)

Jest to obecna siedziba parlamentu Niemiec. Neorenesansowy budynek projektu  Paula Wallota został wzniesiony w 1894 roku.  Zabytek doznał poważnych uszkodzeń podczas wojny, jednak w latach 1991-1999 został gruntownie zmodernizowany według projektu  Normana Fostera. Interesującym elementem jest kopuła zlokalizowana na dachu, której trzon pokryty jest lustrami rozpraszającymi światło i kierującymi do sali obrad. 

• Pomnik wymorodowanych Żydów Europy (Denkmal für die ermordeten Juden Europas lub krócej Holocaust-Mahnmal)

Dzieło Petera Eisenmana, składające się z 2700 prostopadłościennych elementów różnej wielkości powstałe w latach 2003-2005. Przypominają nieco labirynt. Pomnik upamiętniający zagładę Żydów podczas II wojny światowej jest głównym miejscem pamięci ofiar Holocaustu w Niemczech.

• Katedra Berlińska (Berliner Dom)

Eklektyczna katedra reesansowo-barokowa zbudowana w 1905 roku według projektu architekta Juliusa Carla Raschdorffa. Przede wszystkim budynek ucierpiał podczas wojny. Jego odbudowa rozpoczęła się dopiero w 1975 roku. Ze względu na wprowadzenie dużych zmian w stosunku do pierwotnej wersji zabytku, historycy mocno krytykują dzisiejszą budowlę. Obecnie istnieją plany przywrócenia kościołowi wcześniejszego wyglądu.

P.S. BVG to idealna aplikacja dla osób poruszających się komunikacją miejską w Berlinie.

Zobacz także nasze artykuły o innych miastach niemieckich!

Słowa kluczowe: berlin zabytki, zabytki w berlinie, co warto zwiedzić w berlinie

Artykuł Berlin pochodzi z serwisu Centrum 24 Opieka.

Zwiedzanie
Do najstarszej części Lubeki prowadzą cztery średniowieczne ceglane bramy miejskie z których najbardziej znana Holstentor (Brama Holsztyńska) stanowi jeden z najbardziej znanych i rozpoznawalnych symboli miasta. Powstała ona w latach 1466-1478 według projektu Heinricha Helmstedta inspirującego się architekturą flamandzką. Jest to czterokondygnacyjna budowla którą zdobią dwie okazałe wieże: południowa (Südturm) i północna (Nordturm). Nad łukowatym przejściem umieszczono łacińską maksymę: Concordia domi foris pax (Jedność wewnątrz, pokój na zewnątrz). Tuż za bramą zaczyna się ulica Holstenstr, którą można do dość do głównego rynku (Markt) przy którym znajduje się okazały ceglany budynek ratusza miejskiego (Rathaus). Zbudowano go w połowie XIII wieku z ciemnoczerwonych i czarnych cegieł, do których produkcji użyto tak nietypowych składników jak m.in. popiół czy krew zwierząt. Po dziś dzień stanowi on główną siedzibę burmistrza miasta oraz miejsce obrad lokalnego parlamentu. Tuż za ratuszem znajduje się okazały (także ceglany) gotycki kościół Mariacki (St.Marien zu Lübeck). Świątynia ta wzniesiona została w latach 1250-1350 w formie trójnawowej bazyliki. Jej fasadę zdobią dwie majestatyczne wierze, wznoszące się na wysokość 125 metrów. Fundatorem kościoła byli miejscowi kupcy, którzy pozostając w konflikcie z biskupem chcieli dać wyraz swojemu bogactwu i przyćmić znajdującą się w południowej części miasta katedrę. W kolejnych kościół stanowił niedościgniony wzór dla blisko 70 kolejnych świątyń jakie budowane były w nadbałtyckich miastach. Pozostałe ważne zabytki Lubeki to m.in. wzniesiona na przełomie XII i XIII wieku ceglana Katedra (Lübecker Dom), XV wieczna Brama Zamkowa (Burgtor), gotycki Szpital św. Ducha (Heiligen-Geist-Hospital), XIV wieczny kościół św. Jakuba (St. Jakobi zu Lübeck), XVI wieczny dom gildii kupieckiej, kościół św. Idziego (St. Aegidien), składy soli na lewym brzegu Trave oraz wybudowane z charakterystycznej czerwonej cegły (Backsteingotik) liczne gotyckie domy mieszczańskie. W 1987 roku zabytkowe stare miasto Lubeki zostało wpisane na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO.

Ciekawostki
– Jedna z dzielnic Lubeki – Travemünde – stanowi popularny nadbałtycki ośrodek wypoczynkowy.
– Z Lubeką związanych jest trzech zdobywców Nagrody Nobla. Urodzony tu znany pisarz Tomasz Mann (1875-1955), znany polityk Willy Brandt (1913-1992) oraz niemiecki pisarz narodowości niemiecko-kaszubskiej pisarz Günter Grass (1927-2015).

Artykuł Lübeck pochodzi z serwisu Centrum 24 Opieka.

Historia

Miasto znane było od początku X w. jako Chasella, prawa miejskie uzyskało w 1180 r., od XIII w. było własnością hrabiów heskich. XIII wiek to szczególne znaczenie miasta, które stało się siedzibą hrabiego heskiego Henryka I i jednocześnie stolica Hesji. Kolejnym czynnikiem, który wpłynął na rozwój miasta był napływ francuskich hugenotów. W 1866 r. miasto stało się stolicą prowincji Hesja-Nassau w granicach Prus. W XIX w. w Kassel miał miejsce szybki rozwój przemysłu. Bombardowania z końca II wojny światowej niemal doszczętnie zniszczyły śródmieście Kassel.

Zabytki

W Kassel są trzy duże parki i trzy pałace. Chlubą miasta jest rezydencja Schloß Wilhelmshöhe, klasycystyczny pałac z XVIII w. Znajduje się on w otoczeniu parku krajobrazowego pełnego kaskad, fontann, grot, ruin i akweduktów. Z parku Bergpark Wilhelmshöhe rozciąga się fantastyczny widok na panoramę miasta. Sam park jest niepowtarzalny. Do największych atrakcji należą statua Herkulesa – wizytówka Kassel, fontanny, małe świątynie i pozostałości chińskiej wioski oraz oczywiście pałac Na wzgórzu Wilhelmshöhe leży również Löwenburg – romantyczne neogotyckie ruiny zamku rycerskiego (Ritterburg-Ruine). Ten zamkowy kompleks ze średniowiecznymi elementami, jak fosa i most zwodzony, powstał około roku 1800. Całe wyposażenie składa się z oryginalnych średniowiecznych mebli, Warto zwiedzić Karlsaue, barokowy kompleks nad brzegiem rzeki Fuldy, a także rokokowy pałacyk letni i myśliwski Wilhelmsthal (Lust- und Jagdschloss Wilhelmsthal) i Sababurg, zwany zamkiem Śpiącej Królewny. W mieście zwiedzać można kilka gotyckich świątyń.

Muzea sztuki

Kultura w Kassel jest ważna jak w większości niemieckich miast. Szczególna ofertę mają dla turystów miejscowe muzea. Na uwagę zasługują zwłaszcza trzy z nich. Museum Fridericianum mieści się z zabytkowym barokowym gmachu, zbudopwanym w drugiej połowie XVIII wieku na wzór British Museum. Było to także pierwsze muzeum publiczne w Europie. Przed budynkiem stoi pomnik fundatora Fryderyka II. W muzeum tradycyjnie odbywa się wystawa sztuki współczesnej oraz czasowe ekspozycje okolicznościowe. Muzeum Braci Grimm jest szczególnie ważne dla Niemców ze względu na dwie najważniejsze postacie z niemieckiej kultury. Poza eksponatami związanymi z tworzeniem baśni w muzeum jest także wiele śladów ich pionierskich osiągnięć w dziedzinie językoznawstwa. Wystawa dokumentuje w układzie chronologicznym najważniejsze etapy życia braci Grimm.

Muzeum przyrodnicze

Wreszcie Muzeum Przyrodnicze Naturkundemuseum, którego początki sięgają aż XVI wieku. Liczące się w świecie zbiory obejmują takie dziedziny, jak botanikę, geologię, zoologię i akwarystykę. Do najważniejszych eksponatów muzeum zaliczyć należy 400-letnie „Herbarium Ratzenberger”, najstarszy usystematyzowany zbiór roślin w Europie, XVIII-wieczny przegląd różnych gatunków drzew, tzw. „Schildbachsche Holzbibliothek” oraz „słonia Goethego”, jednego z pierwszych spreparowanych szkieletów dużych ssaków.

Artykuł Kassel pochodzi z serwisu Centrum 24 Opieka.

Rzymianie założyli tutaj swoją osadę z ważnych powodów: z jednej strony miejsce znajdowało się na końcu drogi, wiodącej przez Galię z Lionu przez Trewiraż do Renu, z drugiej zaś zapewniało dostęp do szlaków wodnych na rzekach Ren, Erft, Lippe, Ruhra i Wupper.

Nic więc dziwnego, że cała gospodarka Neuss do dzisiaj obraca się wokół portu i handlu. Spacer po śródmieściu ukazuje świadectwa świadomości obywateli Neuss znaczenia ich miasta, które uzyskało przywilej bicia własnych monet oraz nabyło prawa miasta hanzeatyckiego. Jednocześnie rosła religijna rola miasta, które od roku 1050 przechowuje relikwie świętego Kwiryna z Neuss. Ku jego czci wzniesiono późnoromańską katedrę św. Kwiryna, która została wyniesiona w 2009 roku przez papieża Benedykta XVI do rangi bazyliki mniejszej („basilica minor”) i stała się celem dla pielgrzymów z całej Europy. Dalsze ważne budowle sakralne to neogotycki kościół Mariacki (Marienkirche) z interesującymi oknami wykonanymi przez Emila Wachtera, kaplica św. Marii (Marien-Kapelle) w Kolegium Maryjnym (Collegium Marianum), kościół św. Sebastiana (St. Sebastianus Kirche) kościół Jezusa Chrystusa (Christuskirche) z okresu późnego historycyzmu, najstarszy ewangelicki kościół w mieście. Wycieczka po starym Neuss będzie kompletna, gdy obejmie Górną Bramę (Obertor), Krwawą Wieżę (Blutturm) i rzymskie miejscu kultu bogini Kybele oraz trzy przepiękne, zabytkowe domy: „Alte Kaffeehaus“ z 1571 roku, „Haus zu den Hl. Drei Königen“ z 1597 roku i ostatni z nich, „Zum Schwatte Päd“ z 1604 roku, który jest najstarszą gospodą nad Dolnym Renem i świadczy o tym, że w tamtych czasach ludzie nie tylko byli bogobojni i pobożni, ale też nie stronili od szklaneczki wina.

Dym prochowy i marszowa muzyka: festyn strzelecki w Neuss.

Z ponad 6750 maszerującymi strzelcami i 1200 muzykantami festyn strzelecki uchodzi za największą na świecie tego typu imprezę organizowaną przez jedno jedyne stowarzyszenie. Wraz z królewską paradą, uroczystymi pochodami, wyborami króla strzelców i wieloma innymi imprezami towarzyszącymi jest najważniejszym wydarzeniem społecznym miasta oraz bliższej i dalszej okolicy – na festyn przybywa prawie 1,5 miliona gości.

Artykuł Neuss pochodzi z serwisu Centrum 24 Opieka.

Liczni kupcy skwapliwie korzystali ze swobód przyznanych przez władcę kraju w nowym mieście i od samego początku to oni nadawali kierunek rozwojowi Bielefeld. Handel suknem i płótnem, które były w tamtych czasach bardzo poszukiwanymi towarami, przyniosły miastu świetność, o której do dzisiaj świadczą Stary Rynek (Alter Markt), Stary Ratusz (Altes Rathaus) oraz staromiejski kościół św. Mikołaja (Nicolai-Kirche). Późniejsza przemiana z miasta kupieckiego w miasto przemysłowe również znalazła wyraz w obrazie miasta. Powstały nowe dzielnice mieszkaniowe z charakterystycznymi dwu- i trzykondygnacyjnymi domami. Na początku XX wieku wybudowano obiekty reprezentacyjne, takie jak Nowy Ratusz (Neues Rathaus), gmach teatru, ozdobiony motywami renesansowymi budynek poczty czy utrzymany w stylu secesyjnym dworzec kolejowy. Z 1930 roku pochodzi Hala Rudolfa Oetkera, wspaniała, znana ze swej akustyki sala koncertowa, której architektura porusza się gdzieś pomiędzy klasycyzmem a nową rzeczowością. Pod koniec XX wieku miasto otrzymało kolejne znaczące kulturalne akcenty – Kunsthalle, Stadthalle, Seidensticker Halle oraz muzea utworzone w przędzalni Ravensberger Spinnerei – Muzeum Historyczne i Muzeum Huelsmann.

Od 1969 roku w Bielefeld mieści się również uniwersytet. Ta największa z sześciu bielefeldzkich uczelni leży na skraju Lasu Teutoburskiego. Centralnym punktem spotkań i perełką architektoniczną jest Duża Hala (Große Halle) o długości ponad 300 metrów. Perełkami innego rodzaju są tradycyjne bielefeldzkie święta. W maju na starówce odbywa się jarmark płócienniczy – wielki, kilkudniowy festyn ludowy, co roku w lipcu na zamku Sparrenburg jest organizowany średniowieczny festyn zamkowy, a we wrześniu jarmark winny na starówce. Tradycyjnie rok kończy się jarmarkiem bożonarodzeniowym. Odbywa się on na starówce, w otoczeniu ponad 100 świątecznie udekorowanych kamieniczek z muru pruskiego. Typową tradycją Bielefeld jest również Bieg Hermana (Hermannslauf) – bieg ludowy od pomnika Arminiusza Hermana w Detmold, przez wzgórza Lasu Teutoburskiego do zamku Sparrenberg w Bielefeld. Nie musisz się jednak bać – zamek Sparrenburg możesz zwiedzić również w spokoju. Nie tylko twierdzę, lecz całe miasto. Nie śpiesz się i daj się zaskoczyć.

Artykuł Bielefeld pochodzi z serwisu Centrum 24 Opieka.

Powiedzenie o niemieckiej precyzji i zamiłowaniu do porządku znajduje odzwierciedlenie w komunikacyjnej organizacji Hanower. Miasto ma bardzo dobrze rozwiniętą sieć komunikacyjną uwzględniającą metro, tramwaje i autobusy. Warto wiedzieć, że Hanower jest oblegane nie tylko przez turystów, ale także naukowców i studentów, ponieważ zdobycie dyplomu jednej z hanowerskich uczelni jest bardzo prestiżowym osiągnięciem.

Hanowerowi udało się podnieść po katastrofie II wojny światowej. Dzisiaj zachwyca przede wszystkim przepiękne Altstadt, czyli Stare Miasto z zabytkowymi kamieniczkami mieszczańskimi z kilkoma gotyckimi kościołami. Najstarsze pochodzą nawet z XIV w., jak choćby barokowy kościół pw. Św. Jana i katolicka świątynia Św. Klemensa.

Jak Stare Miasto w Hanowerze, to i Stary Ratusz wraz z kościołem Marktkirche. Te dwie budowle stanowią żywy dowód dawnej świetności niemieckiego gotyku ceglanego. Warto jednak odwiedzić także Nowy Ratusz w Hanowerze, który jest symbolem współczesnej potęgi tego miasta.

Ratusz w Hanowerze ma wprost ogromne rozmiary i usytuowany jest na podmokłm terenie z niewielkim oczkiem wodnym przed dziedzińcem. Choć powstał na początku XX w., to jesgo architektura sugeruje, że jest dużo starszy. To jedna z największych perełek architektonicznych Hanoweru.

Zważywszy na ogromne zniszczenie II wojny światowej, dzisiaj architekturę pałacową Hanower reprezentują tylko dwie budowle: Leineschloss oraz Wangenheimpalais. Pierwsza była niegdyś siedzibą królewską leżącą nad brzegiem rzeki Leine. Dzisiaj rezyduje tutaj Landtag, czyli parlament kraju związkowego Niemiec. Natomiast drugi z pałaców Hanoweru to rodowa siedziba Wangenheimów.
O Hanowerze mówi się jako mieście targów i ogrodów. Tereny zielone zajmują ok 20 proc. powierzchni miasta. To bardzo dużo, jak na tętniący życiem obszar przemysłowo-handlowy. Największe i najpiękniejsze zarazem są Ogrody Królewskie Hanower (Königliche Gärten Herrenhausen) zajmujące powierzchnię 136 ha.

Co prawda mowa o niemieckim mieście Hanower, ale ogrody urządzono w stylu francuskim i angielskim. Obszar ten podzielony na trzy ogrody tematyczne. Warto przeznaczyć dużo czasu na zwiedzanie zielonej części Hanower, ponieważ jest to obszar tak duży, że i całego dnia mogłoby nie starczyć, żeby się nim nacieszyć.

Artykuł Hanower pochodzi z serwisu Centrum 24 Opieka.

Historia

U schyłku poprzedniej ery Rzymianie założyli na terenie dzisiejszego miasta osadę Castra Bonnensia. W XIII w. rozwijające się miasto przystąpiło do Związku Reńskiego. W 1794 r. Bonn zostało włączone do Francji, zaś w 1815 r. do Królestwa Prus. Miasto zostało poważnie zniszczone w czasie II wojny światowej, a w 1949 r. zostało tymczasową (do zjednoczenia) stolicą nowopowstałej RFN. Nieoczekiwane podniesienie do rangi stolicy państwa spowodowane było m.in. tym, że na przedmieściach Bonn mieszkał ówczesny kanclerz – Konrad Adenauer. W 1990 r. stolica Niemiec została przeniesiona do Berlina, lecz przeprowadzka urzędów i instytucji centralnych potrwa przynajmniej do 2000 r. (choć niektóre wywalczyły prawo funkcjonowania nadal w urokliwym Bonn).

Atrakcje

Miasto pełne jest pięknych budowli barokowych i rokokowych, wśród których na szczególną uwagę zasługują: ratusz (Rathaus) z końca XVIII w., pałac książęcy Poppelsdorfer Schloß i kościół jezuitów (Jesuitkirche). Najcenniejszym zabytkiem średniowiecznego Bonn jest romańska świątynia św. Marcina (Münster St. Martin). Nie można także pominąć domu Beethovena. W Bonn znajduje się tez instytut badań nad zwierzętami, przylegajacy do Muzeum Badawczego im. Alexandra Koeniga, gromadzące nie tylko kolekcje przyrodnicze, ale prowadzące badania nad biotypami.

Miasto muzeów

W Bonn funkcjonuje rozciągajaca sie na przestrzeni 3 km dzielnica muzeów. Znajduje się tu wiele tego typu placówek gronadzących zbiory zarówno historyczne, jak i sztuki. Najsłynniejsze muzeum miasta to Beethoven-Geburtshaus z pamiątkami po genialnym kompozytorze, który urodził się w Bonn w 1770 r. Można tu także znaleźć Muzeum Sztuki w Bonn, Halę Sztuki i Ekspozycji Republiki Federalnej Niemiec, Muzeum Niemieckie w Bonn i Dom Historii RFN.

Kultura

Bonn jako miasto rodzinne Beethovena nie może się obejść bez imprez kulturalnych. Najważniejszą jest Beethovenfest, w czasie którego odbywa sie ponad 50 koncertów, oraz letni festiwal kultury nadreńskiej – Rheinkultur-Festival, impreza z wolnym wstępem, organizowana na terenie parku rozrywki Rheinaue. Bogata kultura miasta oferuje zarówno kabarety, jak i atrakcje artystyczne z wysokiej półki, czyli teatr kabaretowy Haus der Springmaus oraz słynną operę. Inną atrakcją jest widowisko – pokaz ogni bengalskich, okreslany często jako “Ren w płomieniach”.

Wypoczynek

W Bonn znajdują się dwa ważne parki. Jeden z nich, to wspomniany już park rozrywki Freizeitpark Rheinaue. Rozciąga się on po obu stronach Renu na powierzchni 160 ha. Można w nim spędzić czas nad dużym jeziorem Auensee, gdzie są dostępne wypożyczalnie łódek. Inne atrakcje parku, to ogród japoński, dom pszczół, ogród dla niewidomych oraz jezioro Rheinauensee. Poza parkiem Rheinaue w Bonn jest także piękny Ogród Botaniczny Uniwersytetu Bonn, umiejscowiony za pałacem. Można tu zobaczyć około 3 tys. gatunków roślin.

Artykuł Bonn pochodzi z serwisu Centrum 24 Opieka.

Stuttgart bywa nazywany „kolebką motoryzacji”. To właśnie tu zostały wynalezione samochody – dokonali tego Gottlieb Daimler i Karl Benz. Oprócz Porsche, w pobliżu miasta swoje zakłady mają także Mercedes i Maybach.

Miasto jest również znane z produkcji wina. Pierwsze wzmianki o winnicach w tym regionie pochodzą z początku XII wieku. Do dzisiaj sporo dochodów Stuttgartu pochodzi właśnie z tej dziedziny. Miastem partnerskim Stuttgartu w Polsce jest Łódź.

W Stuttgarcie znadziemy wiele atrakcyjnych miejsc, które warto odwiedzić. Zoo Wilhelma to jeden z największych ogrodów zoologiczno – botanicznych w Niemczech, w dodatku działający od ponad 150 lat. Sporą atrakcją jest Planetarium. Corocznie odwiedza je ponad 200 tysięcy turystów.

Mieszkańcy Stuttgartu przywiązują dużą wagę do trzech rzeczy: zabawy, jedzenia oraz picia. Pewnie stąd płyną próby połączenia tych dwóch przyjemności. Stuttgarcki Festiwal Piwa jest drugim co do wielkości w Niemczech. Ustępuje jedynie przesławnemu Oktoberfest, a jego korzenie sięgają początków XIX wieku! Odbywa się dwa razy w roku: wiosną i jesienią. Podczas jego trwania oprócz degustacji przeróżnych gatunków piwa można także posłuchać grających na żywo zespołów czy przejechać się karuzelą. Atmosfera festynu jest sielska i przyjemna. Pod koniec sierpnia każdego roku rozpoczyna się Festiwal Wina. Oprócz szlachetnych napojów zwiedzający mogą także spróbować specjalności lokalnej kuchni. Nie samym jedzeniem człowiek żyje, dlatego ważnym elementem stuttgarckiej kultury jest Sommerfest. Tutaj najważniejsze są imprezy taneczne.

Popularne są również jarmarki świąteczne oraz Lichterfest, czyli festiwal latarni z pokazami efektownych fajerwerków.

Artykuł Stuttgart pochodzi z serwisu Centrum 24 Opieka.

Stare miasto Bamberg zostało wpisane w 1993 r. na listę UNESCO jako światowe dziedzictwo kulturowe. Najcenniejszym zabytkiem jest romańsko-gotycka katedra p.w. św. Piotra i Jerzego. W jej murach zobaczyć można ołtarz wykonany przez Wita Stwosza, nagrobek cesarza Henryka II i jego żony Kunegundy oraz słynny posąg Jeźdźca Bamberskiego. W nawie głównej katedry znajduje się miejsce spoczynku papieża Klemensa II. Wokół katedry są przepiękne różane ogrody ułożone w labirynty. W mieście działa dziewięć browarów, a najbardziej znany to browar ważący piwo z wędzonego słodu – Schlenkerl.

Miasto poprzecinane licznymi kanałami przypomina włoską Wenecję.  Pobyt i zwiedzenie tego miejsca to balsam dla duszy!

Artykuł Bamberg pochodzi z serwisu Centrum 24 Opieka.